Kategori: Kybele

Kybele Kadincha

“Bir mevsim mi arıyorsun”

Kybele

Bir bahar şenliğiydi seni tanımak.Bir bülbül ötüşü.Bir kanarya çılgınlığı.Bir martı çığlığı.En sevdigin yemeği tadına vara vara yemek gibiydi seni görmek.Kalp çarpıntısı.Yürek travması gibi bir şeydi sana bakmak. Bazen denize dalmak.Bazen kızgın kumda tutuşmak.Bazen ateşlere atlamak.Bazen sıcak bir kahveden hızla bir yudum çekip yanmak.Elini ateşe vurmak gibiydi seninle olmak.Bahardı geldiğinde.Ansızın, hesapsız ve kitppsızdı gelişin.Hiç düşünmemiştim.Ama hep…

Ritüellerin Dayanılmaz Hafifliği

Kybele

Yaşama, kendimizi kalpten bir farkındalıkla açmazsak, içinde bulunduğumuz yaşam koşulları ne kadar iyi olursa olsun bizim için görünmez olabilir. Hayata bakma ve hayatı deneyimleme bakışımızda değişiklik yapmaya ihtiyaç duyduğumuzda, yavaşlamayı ve dikkatimizi, ilgimizi gerçekten yaptığımız eylemde tutmayı denersek, belki de içinde bulunduğumuz koşulların iyi olduğunu anlayabiliriz. Bazen sıkılıyoruz, hep aynı şeyleri yapmaktan, aynı konulardan, güldüğümüz…

Minimal Yaşamlar

Kybele

Önce her şey toprağı terasa taşımakla başladı…Madem biz gidemiyorduk biraz daha büyük şehrin üzerimize kurduğu baskıya göğüs germeye çalışıyorduk o zaman toprağı, saksıda da olsa taşıyacaktık hayatımıza… Böylece kocaman bir ev aldık. Ve başladık köy hayatı gibi yaşamaya.Hem toprakla haşir neşir, hem komformist bir hayatın rahatlığını birbirine karıştırıp, biraz da olsa, arzularımızı yaşatmaya başladık. Şehir…

Düş

Kybele

Uyanmadan önce, en son gördüğüm düştüNe kadar güzel olsa da düş, bazen uyanmak gerekiyor.Zaten ya biri, ya da bir şey uyandırıyor.Saat sekizdi, elimi uzattım telefona, gözüm kapalı bulmaya çalıştım el yordamıyla.Uyanmıştım ama, hala görüyordum düşümü.Açarsam gözümü bitecekti biliyordum.Sonunu merak ediyordum çünkü.Telefonu buldum, kapattım sesini.Gözlerimi iyice yumdum.Bir sonu olmalıydı bu düşün.Ama olmuyordu.Donmuş bir film karesi gibi…

Bereket Tanrıçası Kybele

Kybele

Şimdi; hayat bana ne vermiş, neler almış, nerelere getirmiş, orda tutmuş ya da daha ileri taşımış…Onu düşünüyorum.Sabahları uyandığımda hep tavana bakar, uykudan sıçrayarak uyanmış telaşlı bir kedi gibi, nerdeyim ben, burası neresi der gibi, geçmişin muhasebesi içinde yeni güne başlarım. Bugün de benim için yepyeni bir gün.Yeni bir şeyler yapmak.Soluk almak.Heyecanlanmak.Bir amaç edinmek.Belki bir dilek…