Gidemem

Bir gün elimi böyle yüzüme koymuş, masanın üzerine kolumu dayamış, uzaklara bakıyordum.
Yüzüme vuran gün ışığına aldırmadan.
Badem ağaçları çiçeklerini açmıştı, mevsim ilkbahardı, aylardan nisan ya da mayıstı.
Badem ağacı bodur bir ağaçtır.
Çiçeklenince üzerine pamuk yağmış gibi görünür.
Hafif pembelik vardır.
Bakmalara doyulmaz.
Bilgisayarda Sezen’in bir şarkısı çalıyordu.
Hatırlıyorum ” Gidemem”…

Uzaklar üzer insanı.
Hüzün verir gönlüne.
Bazen burkar yüreğini.

“Nereye bakıyorsun öyle ” demişti, müdürüm.
“Bademlere” dedim.

“Mitolojide pek çok hikayenin merkezine oturmuştur badem ağacı, bilir misin dedi…
Hayır dedim.

“Daha yaprakları yeşermeden, sabırsızca açtığı çiçeklerle beyaz bir örtüye bürünen badem; toprağın uyanışı ve baharın gelişini simgelemesinden dolayı, Anadolu’da ana tanrıça Kibele kültünde önemli bir yer tutar.
Badem ağacı doğada yeşermeden çiçekleri açan tek ağaçtır.

“Bir de; Trakya’ da hüzünlü bir aşk hikayesiyle efsaneleşmiştir.”

“Onu da sonra anlatırım.”
Demişti.

O “sonra” hiç gelmedi.
Unutuldu gitti.

Aradan yıllar geçti.
Artık ne iş yerindeki odanın camından ormana bakıp, badem ağaçlarını seven ben.
Ne de efsaneyi anlatacak yöneticim var.

Ama badem ağaçları hala var.
O zamanlardan karşı taraftan buralara baktığım yerler, şimdi benim evimin olduğu yerler.
Badem ağaçları ise hep aynı, sadece büyüdüler.
Ben ise; hala onlara bakıyorum.
Yıllar önce karşıdan, şimdi ise bu taraftan.
Demek ki; ben gidemiyorum.

Işte aynı o şarkıdaki gibi.
Ben.
Gidemem…🌸

BANU ERBİLGİN


Bir gün elimi böyle yüzüme koymuş, masanın üzerine kolumu dayamış, uzaklara bakıyordum.Yüzüme vuran gün ışığına aldırmadan.Badem ağaçları çiçeklerini açmıştı, mevsim ilkbahardı, aylardan nisan ya da mayıstı.Badem ağacı bodur bir ağaçtır.Çiçeklenince üzerine pamuk yağmış gibi görünür.Hafif pembelik vardır.Bakmalara doyulmaz.Bilgisayarda Sezen’in bir şarkısı çalıyordu.Hatırlıyorum ” Gidemem”… Uzaklar üzer insanı.Hüzün verir gönlüne.Bazen burkar yüreğini. “Nereye bakıyorsun öyle ”…

Bir gün elimi böyle yüzüme koymuş, masanın üzerine kolumu dayamış, uzaklara bakıyordum.Yüzüme vuran gün ışığına aldırmadan.Badem ağaçları çiçeklerini açmıştı, mevsim ilkbahardı, aylardan nisan ya da mayıstı.Badem ağacı bodur bir ağaçtır.Çiçeklenince üzerine pamuk yağmış gibi görünür.Hafif pembelik vardır.Bakmalara doyulmaz.Bilgisayarda Sezen’in bir şarkısı çalıyordu.Hatırlıyorum ” Gidemem”… Uzaklar üzer insanı.Hüzün verir gönlüne.Bazen burkar yüreğini. “Nereye bakıyorsun öyle ”…