MATER/ANNE

Kutsal değilim, anne olduğum için ise hiç değilim. Ben anne olarak yapmam gerekenleri yaptım, “başkasının” da yapmadığını yaptığım için, çabam katlandı, ama bu bir yük olmadı hiç bir zaman; ağırdı, zordu, ama yük değildi. Çünkü yük, istemediğinizi yapmaktır, çünkü yük katlanmaktır, çünkü yük sevgisizce taşımaktır. Oysa ben ne yaptıysam, yapıyorsam aşkla, sevgiyle yaptım, yapıyorum, yapacağım da. Bunun için de kimseden takdir beklemiyorum, beklemedim. Değerimi belirleyen değil ama, beni madalya gibi değil, madalya diye taşıyanlarım ödülüm oldu. Daha ne olsun ki!Verilen madalyalar da geri alın(a)maz, geçmiş olsun 🙂
Ben kutsal değilim, sadece doğurduğum iki kişinin annesi, doğurmadığım ama “sevgi emektir, emek sevgidir” diyerek dokunduğum, hayatıma dokunan çok kişinin annesiyim. Sadece doğurmakla sözde “anne” olunacağına inanmıyorum, çünkü doğurmadığı halde yeğenlerinin ya da birilerinin sorumluluğunu alan çok “ana” tanıdım.

Çocuklarının hamurunu kibir, mağruriyet, bencillik, (önce) para mayasıyla karıp, onların bağlı değil, bağımlı olması için elinden geleni ardına koymayan, sonra da “ben nerede yanlış yaptım” yerine, “Allah’ım neydi günahım”
diye türküler çığıran “anneler”!!!
Doğurmak, doğurabilmek değildir marifet ve annelik….. Doğanın size bahşettiği bu mucizeye katkınızdır, hayata dokunuşunuzdur… Hasbelkader sahip olduğunuz doğurganlığı, üretkenliği nasıl, ne kadar büyüttüğünüzdür annelik..
Kaç yaşında olurlarsa olsunlar, çocuklarınızın eteğinizin altına sığınıp saklandığı bir liman hiç değildir annelik, sütünüzü “helal etmiyorum” diyerek keskin bir kılıç ve tehdit unsuru olarak kullandığınız…
Yüreğini her çocuk, her canlı için büyüten, doğru emek ve doğru sevginin önemini, hayatın veriş alış olduğunu bilen, bildirendir, öğretendir anne… Hatalarını, yanlışlarını, günahlarını gördüğü evladını ilk uyaran, “azarlayan” ve uyarandır, evladına “hatalarının değil ama, senin her zaman yanındayım” diyendir, onun elini tutandır anne.
Ve insan….Ve kadın…
“Bir zamanlar dünya sandığım bahçeyi, ayrık otları, dikenler bürümüş” hayata devam etmek, dizlerimin bağını ve güç toplamak için, annemi göresim var!

CANAN KAYIŞLI

Kutsal değilim, anne olduğum için ise hiç değilim. Ben anne olarak yapmam gerekenleri yaptım, “başkasının” da yapmadığını yaptığım için, çabam katlandı, ama bu bir yük olmadı hiç bir zaman; ağırdı, zordu, ama yük değildi. Çünkü yük, istemediğinizi yapmaktır, çünkü yük katlanmaktır, çünkü yük sevgisizce taşımaktır. Oysa ben ne yaptıysam, yapıyorsam aşkla, sevgiyle yaptım, yapıyorum, yapacağım…

Kutsal değilim, anne olduğum için ise hiç değilim. Ben anne olarak yapmam gerekenleri yaptım, “başkasının” da yapmadığını yaptığım için, çabam katlandı, ama bu bir yük olmadı hiç bir zaman; ağırdı, zordu, ama yük değildi. Çünkü yük, istemediğinizi yapmaktır, çünkü yük katlanmaktır, çünkü yük sevgisizce taşımaktır. Oysa ben ne yaptıysam, yapıyorsam aşkla, sevgiyle yaptım, yapıyorum, yapacağım…